پیش‌بینی صندوق بین‌المللی پول از افزایش کسری بودجه آمریکا
صفحه‌اصلی /بلاگ /شوک جنگ ایران به تجارت دریایی؛ نرخ حمل…

شوک جنگ ایران به تجارت دریایی؛ نرخ حمل کانتینری در آستانه رکورد

روابط عمومی
 
2 بازدیدکننده

جنگ ایران تنها جریان تجارت در منطقه را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه هزینه حمل‌ونقل دریایی را هم بالا برده است. نرخ حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از چین به سواحل شرقی آمریکا از زمان آغاز جنگ بیش از چهار برابر شده و به ۱۰ هزار و ۹۴۸ دلار رسیده؛ سطحی که نرخ حمل کانتینری را به رکوردهای ثبت‌شده در دوران کرونا نزد

01 - شوک جنگ ایران به تجارت دریایی؛ نرخ حمل کانتینری در آستانه…

شوک جنگ ایران به تجارت دریایی؛ نرخ حمل کانتینری در آستانه رکورد

جنگ ایران تنها جریان تجارت در منطقه را تحت تأثیر قرار نداده، بلکه هزینه حمل‌ونقل دریایی را هم بالا برده است. نرخ حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از چین به سواحل شرقی آمریکا از زمان آغاز جنگ بیش از چهار برابر شده و به ۱۰ هزار و ۹۴۸ دلار رسیده؛ سطحی که نرخ حمل کانتینری را به رکوردهای ثبت‌شده در دوران کرونا نزدیک کرده است.

به گزارش اکوایران، هزینه حمل‌ونقل کانتینری در مسیر چین به سواحل شرقی آمریکا بار دیگر به سطوحی نزدیک شده که در دوره اختلالات زنجیره تأمین در دوران کرونا ثبت شده بود. بررسی داده‌های بازار نشان می‌دهد جهش قیمت سوخت پس از آغاز جنگ ایران، یکی از عوامل اصلی افزایش هزینه حمل دریایی بوده و در صورت ادامه این روند، نرخ‌های حمل کانتینری می‌توانند به رکوردهای جدیدی برسند.

به گزارش رویترز، نرخ لحظه‌ای حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از چین به سواحل شرقی آمریکا، خارج از قراردادهای بلندمدت، به ۱۰ هزار و ۹۴۸ دلار رسیده است. این رقم از زمان آغاز جنگ در ۲۸ فوریه بیش از چهار برابر شده و فاصله چندانی با رکورد ثبت‌شده در دوره کرونا ندارد.

بر این اساس نرخ حمل در مسیر چین به نیویورک اکنون به رکوردهای دوران کرونا نزدیک شده است. این نرخ در ژانویه ۲۰۲۲ به ۱۱ هزار و ۹۰۰ دلار رسیده بود.مسیر شانگهای به نیویورک یکی از مسیرهای مهم تجارت کانتینری جهان محسوب می‌شود و شرکت‌های بزرگی مانند MSC، مرسک، COSCO و CMA CGM در آن فعالیت دارند.

افزایش نرخ حمل‌ونقل دریایی در شرایطی اتفاق افتاده که هزینه سوخت کشتی‌ها نیز افزایش پیدا کرده است. تشدید درگیری‌ها در منطقه و اختلال در جریان انتقال نفت، قیمت سوخت مورد استفاده کشتی‌های تجاری را بالا برده و شرکت‌های کشتیرانی نیز بخشی از این هزینه را به مشتریان منتقل کرده‌اند.

داده‌های بازار نشان می‌دهد قیمت سوخت کم‌گوگرد مورد استفاده کشتی‌ها که به بانکر فیول معروف است، روز پنجشنبه به ۹۰۱.۵۰ دلار به ازای هر تن رسیده است. این رقم در ۲۷ فوریه، یک روز پیش از آغاز جنگ، ۵۴۳.۵۰ دلار بود.

افزایش قیمت سوخت تنها به هزینه‌های عملیاتی شرکت‌های کشتیرانی محدود نمی‌شود. این شرکت‌ها برای جبران رشد هزینه‌ها از ابزارهایی مانند اضافه‌بهای سوخت (Fuel Surcharge) استفاده می‌کنند و در نهایت بخشی از این افزایش هزینه به صاحبان کالا منتقل می‌شود.

عامل دیگری که می‌تواند در کوتاه‌مدت فشار بیشتری بر نرخ حمل وارد کند، افزایش تقاضا پیش از تعطیلات Golden Week در چین است.

بر اساس گزارش رویترز، برخی شرکت‌های بزرگ از جمله والمارت و آمازون تلاش می‌کنند پیش از تعطیلی کارخانه‌های چینی در اوایل اکتبر، محموله‌های بیشتری را از چین خارج کنند. این موضوع می‌تواند در هفته‌های پیش رو تقاضا برای ظرفیت حمل کانتینری را افزایش دهد.

در چنین شرایطی، بازار حمل‌ونقل دریایی ممکن است همزمان با دو فشار مواجه شود؛ از یک سو هزینه سوخت بالاتر رفته و از سوی دیگر تقاضا برای ظرفیت حمل افزایش پیدا کرده است. ترکیب این دو عامل می‌تواند نرخ حمل را به سطوح بالاتری برساند.

داده‌های Drewry World Container Index هم افزایش نرخ‌ها در این مسیر را تأیید می‌کند. بر اساس این شاخص، نرخ لحظه‌ای حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از شانگهای به نیویورک در روز پنجشنبه به ۱۰ هزار و ۳۹۴ دلار رسید که نسبت به هفته قبل حدود ۷ درصد افزایش داشته است.

این گویای این نکته است که هزینه حمل کانتینری در یکی از مهم‌ترین مسیرهای تجارت جهانی به محدوده رکوردهای دوره کرونا نزدیک شده است.

در دوره کرونا، نرخ حمل یک کانتینر از شانگهای به نیویورک تا حدود ۱۶ هزار دلار افزایش پیدا کرد. آن جهش در شرایطی رخ داد که اختلال در زنجیره تأمین جهانی و افزایش خرید کالاهای مصرفی در آمریکا، تقاضا برای حمل کانتینری را به‌شدت بالا برده بود.

اکنون نیز بازار با شوک دیگری مواجه شده است؛ این‌بار افزایش هزینه سوخت و اختلالات ناشی از جنگ ایران در کنار افزایش تقاضای فصلی، هزینه جابه‌جایی کالا را بالا برده است.

برای تجارت جهانی، افزایش نرخ حمل تنها به معنای گران‌تر شدن خدمات کشتیرانی نیست. هرچه هزینه حمل بالاتر برود، هزینه نهایی واردات کالا نیز افزایش پیدا می‌کند و فشار بیشتری بر زنجیره تأمین، قیمت کالا و حاشیه سود واردکنندگان و صادرکنندگان وارد خواهد شد.