به گزارش اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۵ بیش از آنکه با عدد تورم توضیح داده شود، با تغییر رفتار مردم قابل رؤیت است. فاصله میان درآمد و هزینهها باعث شده خریدهای معمولی به تصمیمهای اقتصادی دشوار تبدیل شوند و خانوادهها برای تأمین نیازهایی مانند آموزش، درمان، دارو و کالاهای اساسی، ناچار به تغییر مداوم سبد مصرف خود باشند.
مجموعه گزارشهای از شاغلان فقیر و کاهش پسانداز گرفته تا افزایش هزینه تحصیل و درمان، تصویری از فرسایش تدریجی قدرت خرید و تابآوری اقتصادی ایرانیان ارائه میکنند.
در این میان، سیاستهای حمایتی نیز به یکی از محورهای مهم بحث تبدیل شدهاند؛ از کالابرگ و طرحهای تثبیت قیمت کالاهای اساسی تا سیاستهای مرتبط با تأمین دارو. اما این سیاستها با پرسشهایی درباره میزان اثرگذاری، نحوه تأمین مالی و توان آنها برای همگام شدن با تورم روبهرو هستند. برخی گفتوگوهای این مجموعه نیز بر ضرورت اصلاحات ساختاری و پرهیز از سیاستهایی تأکید دارند که میتوانند فشارهای تورمی را تشدید کنند.