اقتصاد۲۴- برآورد‌های منتشرشده نشان می‌دهد ارزش دلاری نقدینگی ایران به حدود ۸۳ میلیارد دلار رسیده؛ رقمی حدود ۴۱ درصد پایین‌تر از میانگین تاریخی. این کاهش به معنای کم‌شدن پول در اقتصاد نیست، بلکه نشان می‌دهد نرخ دلار از حجم نقدینگی سریع‌تر رشد کرده است.
ارزش دلاری نقدینگی از تقسیم حجم ریالی نقدینگی بر نرخ دلار مورد استفاده در محاسبه به دست می‌آید. بر اساس برآورد‌های مطرح‌شده، این شاخص اکنون به سطوح نزدیک به سال ۱۳۸۴ رسیده است؛ با این حال، چنین مقایسه‌ای به معنای بازگشت اندازه اقتصاد یا قدرت خرید مردم به آن سال نیست.
در محاسبات مورد اشاره، میانگین بلندمدت ارزش دلاری نقدینگی حدود ۱۴۱ میلیارد دلار و سقف تاریخی آن در مرداد ۱۳۹۶ حدود ۳۵۹ میلیارد دلار برآورد شده است. رقم فعلی کمتر از یک‌چهارم این قله است.
این ارقام به نرخ ارز انتخاب‌شده و زمان محاسبه وابسته‌اند و باید به‌عنوان برآورد تحلیلی خوانده شوند.
در گزارش، حجم نقدینگی پایان مرداد ۱۴۰۵ حدود ۱۸ هزار و ۵۴۱ همت اعلام شده است. همچنین به نقل از رئیس‌کل بانک مرکزی، رشد نقطه‌به‌نقطه نقدینگی در مرداد ۵۴.۳ درصد عنوان شده است.
کاهش ارزش دلاری نقدینگی در چنین شرایطی تناقض ندارد؛ اگر نرخ دلار سریع‌تر از حجم پول ریالی افزایش یابد، حاصل تقسیم این دو کوچک‌تر می‌شود. بنابراین، افت این شاخص نشان‌دهنده کاهش حجم نقدینگی نیست.
پایین‌بودن این نسبت به‌تنهایی نمی‌تواند کاهش قطعی قیمت دلار را پیش‌بینی کند. فاصله با میانگین تاریخی ممکن است از مسیر کاهش نرخ ارز، افزایش نقدینگی در دوره ثبات دلار یا ترکیبی از این دو کمتر شود.
برای افزایش شاخص از ۸۳ به ۱۴۱ میلیارد دلار، این نسبت باید نزدیک به ۷۰ درصد رشد کند؛ اما این محاسبه مشخص نمی‌کند تعدیل از کدام مسیر و در چه زمانی رخ خواهد داد. میانگین تاریخی نیز الزاماً هدفی نیست که شاخص باید به آن بازگردد.
جهش سریع ارز می‌تواند باعث شود قیمت دلاری برخی دارایی‌های ریالی کاهش پیدا کند، به‌ویژه زمانی که قیمت‌های داخلی با تأخیر تعدیل می‌شوند. با این حال، این وضعیت به‌تنهایی نشانه ارزندگی یا تضمین رشد بورس، مسکن و سایر بازار‌ها نیست.
پیام اصلی برآورد ۸۳ میلیارد دلاری، فاصله گرفتن سرعت رشد دلار از نقدینگی است. مسیر بعدی این شکاف به تحولات ارزی، رشد پول، شرایط تولید و سیاست‌های اقتصادی بستگی دارد.
منبع: ایران جیب