به گزارش اقتصادآنلاین، بررسی الگوی مصرف برق نشان می‌دهد فاصله میان مشترکان کم‌مصرف و پرمصرف فقط به میزان استفاده از برق محدود نمی‌شود و در هزینه پرداختی آنها نیز تفاوت قابل توجهی ایجاد می‌کند. در همین راستا، تعرفه‌های برق بر اساس میزان مصرف و شرایط اقلیمی مشترکان محاسبه می‌شود.
بر اساس آمار اعلام‌شده از سوی سخنگوی صنعت برق، حدود ۷۵ درصد مشترکان در محدوده الگوی مصرف قرار دارند؛ اما ۲۵ درصد باقی‌مانده بیش از ۵۰ درصد برق کشور را مصرف می‌کنند. این سهم نامتوازن نشان می‌دهد بخش قابل توجهی از تقاضای برق به مشترکانی اختصاص دارد که از الگوی تعیین‌شده عبور کرده‌اند.
مصرف برق کشور نیز طی ۱۰ سال گذشته به‌طور متوسط سالانه ۴ درصد افزایش یافته است. این رشد در حالی اتفاق افتاده که به گفته احسان ذبیح‌زاده، سخنگوی صنعت برق، افزایش مصرف برق در این دوره با رشد متناسب تولید ناخالص داخلی و درآمدهای کشور همراه نبوده است.
تعرفه برق بر اساس میزان مصرف هر مشترک و الگوی تعیین‌شده برای منطقه محل سکونت او محاسبه می‌شود. مشترکان در چهار گروه قرار می‌گیرند: مصرف تا سقف الگو، تا یک‌ونیم برابر الگو، تا دوونیم برابر الگو و بیش از دوونیم برابر الگو.
معیار تعیین الگوی مصرف نیز میزان مصرفی است که ۷۵ درصد مشترکان هر اقلیم در محدوده آن قرار دارند. از نظر تعرفه‌گذاری، کشور به پنج اقلیم شامل مناطق عادی و مناطق گرمسیر یک تا چهار تقسیم شده است؛ بنابراین سقف الگوی مصرف در همه مناطق یکسان نیست.
بر اساس سازوکار قانونی تعرفه‌گذاری، هرچه مصرف برق از الگوی تعیین‌شده فاصله بیشتری بگیرد، تعرفه به قیمت واقعی برق نزدیک‌تر می‌شود و سهم یارانه اختصاص‌یافته به مشترک کاهش می‌یابد. در سطوح بالای مصرف نیز یارانه برق به‌تدریج حذف خواهد شد.
مصرف فراتر از الگو علاوه بر افزایش مبلغ قبض، فشار بیشتری بر شبکه برق وارد می‌کند و فاصله میان تقاضا و ظرفیت تولید را افزایش می‌دهد.
در کنار موضوع مصرف مشترکان پرمصرف، آمارهای صنعت برق از کاهش حداکثر نیاز مصرف در مقایسه با دو سال قبل حکایت دارد. حداکثر نیاز مصرف برق که دو سال پیش به حدود ۸۰ هزار مگاوات نزدیک شده بود، در سال جاری به حدود ۷۵ هزار مگاوات رسید.
این کاهش در شرایطی ثبت شده که طی دو سال اخیر، مدیریت اوج تقاضا و کاهش نیاز مصرف در زمان پیک در دستور کار صنعت برق قرار داشته است.
